بخش ۹ جامی
جامی / روضهٔ چهارم (در ذکر بخشندگان) / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خلیفه بغداد در موکب حشمت و شوکت خود می راند دیوانه ای پیش وی رسید و گفت: ای خلیفه عنان کشیده دار که در مدیح تو سه بیت گفته ام. گفت: بخوان! بخواند، خلیفه را خوش آمد.
دیوانه چون آن را بدید گفت: مرا سه درم عنایت کن تا روغن و خرما خرم و سیر بخورم. خلیفه فرمان داد تا به هر بیتی وی را هزار درم بدهند.
چون ذل فاقه زور کند بر سخنوری
گر مدح پادشاه سخاور کند سزاست
ممدوح چون کریم بود مزد شعر او
هر بیت را خزینه گوهر کند رواست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
داستان درباره یک دیوانه است که در مقابل خلیفه بغداد ظاهر می‌شود و از او می‌خواهد که به خاطر مدیحی که در مورد او سروده است، پاداشی بگیرد. خلیفه تحت تأثیر شعر او قرار می‌گیرد و تصمیم می‌گیرد به او پاداش بیشتری دهد. دیوانه در خواسته‌اش می‌گوید که با سه درم می‌تواند روغن و خرما خرم کند. در نهایت، خلیفه به او هر بیتی که گفته بود را هزار درم پاداش می‌دهد. مضمون شعر هم به کرم و generosity ممدوح (پادشاه) اشاره دارد.