بخش ۳۹ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن، اعرابی شتری را گم می‌کند و از دیگران می‌خواهد که اگر شترش را پیدا کنند، به آنها دو شتر خواهد داد. دیگران به او می‌گویند که این کار غیرمنطقی است، اما او معتقد است که کسانی که لذت و حلاوت پیدا کردن چیزهای گمشده را نچشیده‌اند، نمی‌توانند درک کنند که او چرا اینقدر مصمم است. او به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر گمشده‌اش کوچک باشد، ارزش جستجو و یافتن را دارد.