نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲ جامی

جامی / قطعات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

حرص چه ورزی که ز سودا و سود

پنج تو شش گردد و هشت تو نه

رنج طلب را همه بر خود مگیر

یطلبک الرزق کما تطلبه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این نکته اشاره دارد که حرص و تلاش بی‌حد و حصر برای کسب مال و ثروت می‌تواند انسان را به بیراهه ببرد و نتیجه‌ای معکوس به همراه داشته باشد. شاعر می‌گوید که اگر انسان تنها به دنبال منافع مادی باشد، در نهایت ممکن است به نتیجه‌ای نرسد. بنابراین بهتر است که انسان به جای نگرانی و رنج فراوان برای ثروت، تلاش کند و روزی خود را به طور طبیعی جستجو کند.