نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷ - این مثنوی ست در قناعت جامی

جامی / مثنویات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

جامی اگر یافت درین کشتزار

فکر تو بر کار زراعت قرار

در دل خود تخم قناعت فشان

بهتر ازین هیچ زراعت مدان

تخم پراکنده که در گل بود

تخم پراکندگی دل بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

جامی در این اشعار به اهمیت قناعت و رضایت در زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر کسی در کشتزار زندگی خود، فکر تو را به عنوان راهنمایی برای کار زراعت داشته باشد، باید در دل خود بذر قناعت را بکارد. او بر این باور است که هیچ چیز بهتر از قناعت نیست و می‌افزاید که بذرهای پراکنده‌ای که در دل انسان وجود دارند، نشان‌دهنده پراکندگی و ناپایداری در زندگی هستند. بنابراین، او بر لزوم کشتن بذر قناعت تأکید می‌کند.