نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ جامی

جامی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

هست دیوان شعر من اکثر

غزل عاشقان شیدایی

یا فنون نصایح است و حکم

منبعث از شعور و دانایی

ذکر دونان نیابی اندر وی

کان بود نقد عمر فرسایی

مدح شاهان دراو به استدعاست

نه ز خوش خاطری و خودرایی

امتحان را اگر ز سر تا پاش

بر روی صد ره و فرود آیی

زان مدایح به خاطرت نرسد

معنی حرص و آزپیمایی

هیچ جا نبود آن مدایح را

در عقب قطعه تقاضایی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان محتوای دیوان شعر خود می‌پردازد و اعلام می‌کند که اکثر شعرهای او غزل‌های عاشقانه و شیدایی است. او اشاره می‌کند که برخی از اشعار او حاوی نصایح و نکته‌های دانایی هستند و در آن‌ها به مسائل دنیوی و زندگی اشاره نمی‌شود. شاعر تأکید می‌کند که مدح شاهان در اشعارش به خاطر درخواست و تمناست و نه از سر خودرایی. او به نوعی به نقد زندگی و حرص و آز می‌پردازد و می‌گوید که هیچ‌گاه مدح‌ها و تمجیدهایش را در پی درخواست‌ها و اصرارهای دیگران نمی‌نویسد.