شمارهٔ ۲۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از غم و دل‌تنگی ناشی از دوری محبوب سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که انبار دلش پر از غم و درد است و نمی‌داند چگونه این غم را تحمل کند. به نوعی، او به اینکه تنها خود را موظف به تحمل این غصه کرده، اشاره می‌کند و در نهایت به عواقب این احساسات می‌پردازد، گویی این درد و غم سزاوار کسی است که خود در برابر مشکلات بی‌پناه است.