شمارهٔ ۳۵ جامی
جامی / قطعات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
کرد تهمت حاسدی کز شهر یاران کهن
می رود جامی ز بس آزارهای نو به نو
بخردی گفتا چو نقد عمر خود یعنی سخن
می گذارد پیش ما هر جا که خواهد گو برو
چون ز کنجد روغن صافی تمام آمد برون
طبع گاوان است با کنجاره دل کردن گرو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت از حافظ به موضوع حسادت و آثار منفی آن می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که حسد دوستان قدیمی باعث بروز آزار و اذیت می‌شود. او به این نکته اشاره دارد که انسان باید عمر و وقت خود را با سخن گفتن و درک دقت کند و از آزار دیگران پرهیز کند. در نهایت، به این مسأله می‌پردازد که مانند روغن که بعد از استخراج کنجد صاف می‌شود، روح انسان نیز باید از آلودگی‌ها پاک شود و به دل آرام و نجیب بپردازد.