شمارهٔ ۱۰ جامی
جامی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
ای که در تاج و نگین داری روی
تا به کی تاج و نگین خواهد ماند
ملک هستی همه طی خواهد شد
نه زمان و نه زمین خواهد ماند
تا توانی به جهان نیکی کن
کز جهان با تو همین خواهد ماند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به زیبایی‌ها و نعمت‌های دنیوی اشاره شده و تأکید می‌شود که هیچ چیزی در این دنیا جاودان نیست. تاج و نگین و همه‌ی زیبایی‌های دنیا گذرا هستند و در نهایت زوال می‌پذیرند. در این میان، شاعر از انسان می‌خواهد که در فرصت محدود خود در دنیا، کارهای نیک و پسندیده‌ای انجام دهد؛ زیرا تنها یاد نیکی‌هاست که پس از مرگ باقی می‌ماند.