شمارهٔ ۳۳ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به محبوب خود خطاب می‌کند و از او می‌خواهد که گاهی به او عشق ورزد و گاهی هم او را رها کند. او احساس می‌کند که محبوبش مانند سایه‌ای در حال آمدن و رفتن است و نمی‌تواند به او وابسته شود. شاعر از نوسانات این رابطه رنج می‌برد و خواهان ثباتی در این عشق است.