شمارهٔ ۱۵ جیحون یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به شوخی و زیبایی چشم‌های یک معشوق اشاره دارد که دل‌ها را به آتش می‌کشد و دل‌ها را فریب می‌دهد. شاعر آرزو می‌کند که اثری از آن چشم‌ها باقی بماند، زیرا تنگ و گشاد بودن آنها بر جذابیتش افزوده است.