نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴ جیحون یزدی

جیحون یزدی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

جیحون که بهره میکده میخواری اوست

بی پردگیش امید ستاری اوست

گر زشت بود گناه بردن سوی حشر

پس مهمل صرف نام غفاری او است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار درباره اهمیت و ارزش "جیحون" (که به معنای رودخانه جیحون است) و ارتباط آن با مستی و امید اشاره دارد. شاعر به زیبایی و دلربایی آن اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که اگر نقصی در آن وجود داشته باشد، آن تنها به نام "غفاری" (که احتمالاً به معنای بخشنده یا مهربان است) برمی‌گردد. به طور کلی، این اشعار حسّی از عشق و تقدس را به طبیعت و زیبایی‌های زندگی منتقل می‌کند.