شمارهٔ ۲۱ کلیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به زیبایی و ارزش وجود انسان اشاره دارد و به این موضوع می‌پردازد که ذات هر فرد همچون مجموعه‌ای از گل‌های زیباست. همچنین، تب و لرز هستی یا احساسات عاطفی او بخشی از حقیقت وجودش است و نمی‌توان آن را خطا یا اشتباه دانست. در واقع، وجود گرما و روشنایی در زندگی، نشانه‌ای از صحت و شفافیت احساسات انسان است.