شمارهٔ ۴۰ کلیم
کلیم / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
غم جای دگر نمی رود از بر من
تا هست نشان از دل غم پرور من
پژمرده نمی شود گل داغ جنون
تا می گذرد سیل سرشک از سر من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از حالتی از غم و اندوه سخن می‌گوید که هیچ‌گاه از او دور نمی‌شود. او احساس می‌کند که غم در دلش ریشه‌دار است و مانند گلی پژمرده، برای همیشه تحت تأثیر داغی از جنون باقی می‌ماند. اشک‌هایی که از چشمش می‌ریزد، نشانه‌ای از این درد عمیق و همیشگی است.