شمارهٔ ۸ کمال خجندی
کمال خجندی / معمیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
این زمان در عزیز فی الحال
تا زمان دگر چه باشد حال
حرف اول ز هر دو گیر و دو پنج
ربع دیگر دهش ز روی مثال
تا شود نام آن مهی که ندید
آسمان مثل آن بدیع جمال
چون خدایش بخوبیش خواند بزرگ
زان بزرگی رسید او به کمال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شعر، شاعر به وضعیت حال و آینده اشاره می‌کند و از علاقه‌اش به شخصی خاص صحبت می‌کند. او می‌گوید که باید از هر دو طرف (دو فرد) صحبت کرد و بر اساس یک مثال، اقدام کرد. سپس به زیبایی و شکوه آن شخص اشاره می‌کند و می‌گوید که خداوند او را به عنوان بزرگ‌ترین زیبایی خوانده و به کمال و تمامیت رسیده است.