شمارهٔ ۱ امیرخسرو دهلوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به تجربه عشق اشاره می‌کند که باعث ایجاد فتنه و آشفتگی در روح و عقل او شده است. در این حالت، نه صبر دارد و نه دانش، و در این شرایط هیچ دوستی به کمکش نمی‌آید، فقط چشمش است که همه چیزش را در پای او می‌ریزد.