نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۰ - به شاهد لغت چنبه، بمعنی چوب پشت در . . . لبیبی

لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

دو چیزش برکن و دو بشکن

مندیش ز غلغل و ز غنبه

دندانش بگاز و دیده بانگشت

پهلو بدبوس و سر به چنبه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به دو نکته اشاره می‌کند: اول این که باید از دو چیز پرهیز کرد و دوم این که دو چیز دیگر را بشکنیم. همچنین او از غلغله و شلوغی و نیز از دندان و دیده به عنوان نمادهایی دیگر صحبت می‌کند. در نهایت به وضعیت بد و مشکلاتی که ممکن است پیش بیاید، اشاره می‌کند.