شمارهٔ ۴۶ - به شاهد لغت جخش، بمعنی علتی که از گلو مانند بادنجان برآید و درد نکند و اگر ببرند بیم هلاکت باشد و اکثر مردم گیلان و فرغانه را باشد لبیبی
لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
از گردن او جخش در آویخته گوئی
خیکیست پر از باد در آویخته از بار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این جمله به تصویر یک گردن اشاره شده است که به طور مجازی به شکل خیکی پر از باد توصیف میشود. این تشبیه نشاندهنده حالتی است که گردن شخص به طور غیرطبیعی یا غیرقابل کنترل آویزان شده است.