شمارهٔ ۶۱ - به شاهد لغت ناژ، به معنی درختی مانند سرو لبیبی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به نگرانی و اندوه خود از وضعیت زبانش اشاره می‌کند و از خود می‌پرسد که آن همه ادعا و سخنرانی‌ها کجا رفته است. او همچنین به زیبایی و شکوهی که باید وجود داشته باشد، مانند باغی سرشار از درختان سرو و گل، اشاره می‌کند. به طور کلی، این شعر نمایانگر نارضایتی شاعر از کمبود زیبایی و صحبت‌های بی‌محتوا در زندگی‌اش است.