نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۲ - به شاهد لغت لوچ، احول، دوبین لبیبی

لبیبی / ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

آن تویی کور و تویی لوچ و تویی کوچ بلوچ

وان تویی گول و تویی دول و تویی بابت لنگ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف ویژگی‌های مختلف افراد می‌پردازد و به نوعی تضادهای آنها را نشان می‌دهد. بیان می‌کند که هر کس به نوعی خاص و متفاوت است، از جمله کور، لوچ، و کوچ بلوچ، تا گول، دول، و بابت لنگ. این تفاوت‌ها نشان‌دهنده تنوع انسانی و ویژگی‌های متفاوت هر فرد است.