نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳ - دو بیت منقول در ترجمان البلاغه لبیبی

لبیبی / قطعات و قصاید به جا مانده / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

گر فرخی بمرد، چرا عنصری نمرد؟

پیری بماند دیر و جوانی برفت زود

فرزانه‌ای برفت و ز رفتنْش هر زیان

دیوانه‌ای بماند و ز ماندنْش هیچ سود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات درباره تفاوت میان مرگ یک فرد فرزانه و باقی ماندن یک دیوانه صحبت می‌کند. شاعر می‌پرسد اگر فرخی (شاعر و اندیشمند) از دنیا رفت، چرا عنصری (شاعر دیگر) نمرد؟ اشاره به این دارد که در حالی که عمر پیری دراز است، جوانی زود می‌گذرد. همچنین با اشاره به رفتن فرزانه‌ای و آسیب‌هایی که به خاطر رفتنش متوجه جامعه می‌شود، در مقابل ماندن دیوانه‌ای که ماندنش هیچ سودی ندارد، به نوعی بی‌اعتنایی به ارزش‌های انسانی و معنوی را بیان می‌کند.