شمارهٔ ۱۸ - رشن روز مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
روز رشن است ای نگار دلربای
شاد بنشین و به جام می گرای
تا توانی هیچ یک ساعت مباش
بی می شادی فزای غمزدای
می خور و در ساز گیتی دل مبند
ساز گیتی خود همی سازد خدای
امر سلطان جهان دارد جهان
ملک سلطان را جهان دارد به پای
آنکه هستش نام شاه و شیر و هست
دولت او را پیشکار و رهنمای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت زندگی اشاره میکند و از محبوبش میخواهد تا در جشن و شادی بنشیند و از زندگی لذت ببرد. او تأکید میکند که باید از شادی و شراب بهره ببرد و خود را مشغول غم نکند. شاعر همچنین به قدرت خداوند اشاره میکند که جهان را به حرکت درآورده و بر سلطان و حکومت او تأکید میکند. در نهایت، محبوب به نشانهای از قدرت و عظمت شاه و شیر توصیف میشود که دولت او را به پیش میبرد.