نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸ - رشن روز مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

روز رشن است ای نگار دلربای

شاد بنشین و به جام می گرای

تا توانی هیچ یک ساعت مباش

بی می شادی فزای غمزدای

می خور و در ساز گیتی دل مبند

ساز گیتی خود همی سازد خدای

امر سلطان جهان دارد جهان

ملک سلطان را جهان دارد به پای

آنکه هستش نام شاه و شیر و هست

دولت او را پیشکار و رهنمای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت زندگی اشاره می‌کند و از محبوبش می‌خواهد تا در جشن و شادی بنشیند و از زندگی لذت ببرد. او تأکید می‌کند که باید از شادی و شراب بهره ببرد و خود را مشغول غم نکند. شاعر همچنین به قدرت خداوند اشاره می‌کند که جهان را به حرکت درآورده و بر سلطان و حکومت او تأکید می‌کند. در نهایت، محبوب به نشانه‌ای از قدرت و عظمت شاه و شیر توصیف می‌شود که دولت او را به پیش می‌برد.