شمارهٔ ۲۴ - دین روز مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
دین روز ای روی تو آگفت دین
می خور و شادی کن و خرم نشین
با می و می خوردن دین را چه کار
می خور و می نوش و قوی دار دین
هر گنهی کز می حاصل شود
محو کند خدمت شاه زمین
شاه جهانگیر ملک ارسلان
آنکه کند ملک بر او آفرین
تا به نگین نازد ملک جهان
ملک جهان بادش زیر نگین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر به اهمیت شاد زیستن و لذت بردن از زندگی اشاره شده است. شاعر از دین به عنوان یک باره شادی یاد میکند و میگوید که مینوشی و شاد باش. او تأکید میکند که لذت از می و مینوشی ارتباطی با دین ندارد و برای دین باید به معنای بزرگتری نگاه کرد. همچنین، شاعر به قدرت و عظمت شاه جهانگیر اشاره میکند و او را مورد تحسین قرار میدهد. در نهایت، شعر به این نتیجه میرسد که خوشی و شادی باید در زندگی اهمیت داشته باشد.