شمارهٔ ۵ - سپندارمذ روز مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
سپندارمذ روز خیز ای نگار
سپند آر ما را و جام می آر
می آر از پی آنکه بی می نشد
دلی شادمان و تنی شادخوار
سپند آر پی آنکه چشم بدان
بگرداند ایزد ازین روزگار
که از عدل سلطان ملک ارسلان
خزان گشت خرم تر از روزگار
قوی باد ملکش که از ملک او
شد اندر جهان عدل و جود آشکار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر روز سپندارمذ را جشن می‌گیرد و از زیبایی‌های آن می‌گوید. او می‌خواهد که با نوشیدن می، دل شاد و جسمی سرزنده داشته باشد. همچنین، روزگار را به لطف و عدل پادشاه، ملک ارسلان، به تصویری خوشگل و سرشار از خرمی و شادمانی توصیف می‌کند. در نهایت، شاعر دعا می‌کند که سلطنت او همچنان قوی و پرنعمت باشد و عدالت و سخاوت او در جهان نمایان باشد.