شمارهٔ ۶ - خرداد روز مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / نام روزهای فرس / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خرداد روز داد نباشد که بامداد
از لهو و خرمی بستانی ز باده داد
از باده جوی شادی و از باده باش خوش
بی باده این جهان صنما بادگیر باد
خاصه که عدل شاه جهان چون بهشت کرد
دریای خرمی و بطر بر جهان گشاد
سلطان ابوالملوک ملک ارسلان که چرخ
گوید که تا به حشر ملک ارسلان زیاد
دایم عزیز باد که دین هست ازو عزیز
از ملک شاد باد کزو هست خلق شاد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره شادی و خوشی در زندگی است، با تأکید بر لذت‌های ناب و سرمستی ناشی از باده. شاعر به اهمیت عدالت و خوشبختی در ظل سلطنت شاه صحبت می‌کند و به شخصیت‌های بزرگ و محترم، مانند "سلطان ابوالملوک" اشاره می‌کند. او بر این باور است که شادی و زندگی خوب از دین و لطف شاه سرچشمه می‌گیرد و برکات آن بر دنیای مردم می‌تابد. در نهایت، ابراز آرزوهایی برای شادی و طول عمر سلطان به دلیل اثرات مثبت آن بر جامعه است.