شمارهٔ ۴ - چهارشنبه مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / روزهای هفته / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
چهارشنبه بتا نوبت عطارد راست
نشاط باید کرد و نبید باید خواست
بتا عطارد جادو و چشم تو جادو
ازین دو جادوگر مظلمت کنیم رواست
به پیش شاه ملک ارسلان بن مسعود
که پادشاه زمینست خسرو دنیاست
جهان ستانی شاهی که نام او بر ملک
چو مهر بر درم است و چو نقش بر دیباست
بماند خواهد ملک بزرگ او تا حشر
بر این که گفتم گردون و روزگار گواست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن شعری است درباره روز چهارشنبه و تأثیرات مثبت عطارد. شاعر به نشاط و شادی دعوت می‌کند و از زیبایی‌های جادوگری عطارد و چشم محبوب سخن می‌گوید. او به وصف بزرگی پادشاه ارسلان بن مسعود می‌پردازد و تأکید می‌کند که نام او در دنیا مانند آفتاب درخشان است. شاعر اعتقاد دارد که حکومت و ملک او تا روز قیامت پایدار خواهد ماند و این موضوع براساس گواهی روزگار و گردون است.