شمارهٔ ۷۹ - صفت دلبر حاجب گفته مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای پسر حاجبی و محجوبی
از دو چشم رهی گه و بیگاه
تو مهی و قبات ابر سیه
ز سیه ابر به نماید ماه
تو عزیزی به نزد خرد و بزرگ
از تو مصرست شهرت ای دلخواه
از پی چه سیاه پوشیدی
که نپوشد عزیز مصر سیاه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به فردی اشاره می‌کند که به عنوان فرزند یک حاجب و دارای ویژگی‌های خاص و محجوب است. او می‌گوید که این شخص مانند ماهی است که از میان ابرهای تیره دیده می‌شود. شاعر بیان می‌کند که این فرد نزد همه محترم و عزیز است و شهرت او نیز بسیار فراوان است. همچنین، از او پرسش می‌کند که چرا به رنگ سیاه لباس پوشیده است، در حالی که افراد محترم نباید در زندگی خود چنین رنگی را برگزینند. در کل، شعر به تمجید از شخصیت و مقام این فرد می‌پردازد.