شمارهٔ ۹۲ - شکر شاهی مسعود سعد سلمان
مسعود سعد سلمان / شهرآشوب / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
نشکفت گر آراسته ای تو به ملاحت
شاهان همه آراسته باشند و تو شاهی
یک بوسه بخواهم ستدن من ز تو زیراک
رسم است ز شاهان ستدن شکر شاهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره می‌کند و می‌گوید اگرچه زیبایی‌هایی در افراد وجود دارد، اما تو باید خود را مانند یک شاه آراسته و با وقار ببینی. شاعر همچنین می‌خواهد از محبوبش یک بوسه بگیرد، زیرا این عمل در میان شاهان و بزرگان رایج است.