مسعود سعد سلمان
زندگی‌نامهٔ مسعود سعد سلمان
مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن مسعود و ملک ارسلان بن مسعود و بهرامشاه بن مسعود مشغول شد و تا زمان وفاتش در سال ۵۱۵ هجری قمری نزد ایشان تقرب داشت. دیوان وی مکرر به طبع رسیده و حدود ۱۶۰۰۰ بیت دارد. به غیر از دیوان فارسی، دو دیوان تازی و هندی نیز به او نسبت داده‌اند. حبسیه‌های وی معروف است.
آثار مسعود سعد سلمان
شعرهای مسعود سعد سلمان
- شمارهٔ ۸۲ - در شکایت از تیره روزی خویش گوید — دلم ز اندوه بی حد همی نیاساید
- شمارهٔ ۸۵ - در مدح سلطان ظهیرالدوله ابراهیم — شهریارا کردگارت یار باد
- شمارهٔ ۸۳ - دریغ بر جوانی — دریغا جوانی و آن روزگار
- شمارهٔ ۸۴ - داستان تبه روزی و گرفتاری — بیچاره تن من که ز غم جانش برآمد
- شمارهٔ ۸۱ - گفتگو از روشنان فلکی و سیاهکاری آنان — چو سوده دوده به روی هوا برافشانند
- شمارهٔ ۸۸ - هم در ستایش او — شاهی که پیر گشته جهان را جوان کند
- شمارهٔ ۸۶ - در مدح علاءالدوله سلطان مسعود — هر ساعتی ز عشق تو حالم دگر شود
- شمارهٔ ۸۷ - در مدح ارسلان بن مسعود — ز شاه بینم دل های اهل حضرت شاد
- شمارهٔ ۹۳ - مدح سلطان مسعود — برترست از گمان ملک مسعود
- شمارهٔ ۹۰ - در تهنیت تولد خسرو ملک فرزند ملک ارسلان — هزار خرمی اندر زمانه گشت پدید
- شمارهٔ ۹۴ - مدیح عمید ابوالفرج نصر ابن رستم — ای اصل سخا و رادی و داد
- شمارهٔ ۹۱ - ستایش سیف الدوله محمود — خویشتن را سوار باید کرد
- شمارهٔ ۹۲ - در تسلیت یکی از اکابر — بزرگوار خدایا چنان نمود خرد
- شمارهٔ ۸۹ - باز در مدح او — از جور زمانه را جدا کرد
- شمارهٔ ۹۵ - ستایش سلطان علاء الدوله مسعود — این آتش مبارز و این باد کامگار
- شمارهٔ ۹۶ - در مدح ابونصر فارسی — جهان را چرخ زرین چشمه زرین می زند زیور
- شمارهٔ ۱۰۰ - ستایش خامه — چرا باشم از آز خسته جگر
- شمارهٔ ۹۸ - در مدح ابوالفرج نصربن رستم و توصیف نبرد آزمایی او — آن ترجمان غیب و نماینده هنر
- شمارهٔ ۹۹ - هم در مدح او — آمد فرج ما ز ستم های ستمکار
- شمارهٔ ۱۰۱ - مدیح سلطان مسعود — چون چرخ قادر آمد و چون دهر کامگار
- شمارهٔ ۹۷ - در مدح امیر ابوالفتح عارض — هم شب مست وار و عاشق وار
- شمارهٔ ۱۰۴ - مدیح سلطان مسعود پس از شکار او — ای جهان را به راستی داور
- شمارهٔ ۱۰۲ - مدح ثقة الملک طاهر بن علی — ای به قدر از برادران برتر
- شمارهٔ ۱۰۳ - جواب قصیده محمد خطیبی و انکار بر آثار کواکب و شکایت از حبس خود و مدح ثقة الملک طاهر و سلطان مسعود — محمد ای به جهان عین فضل و ذات هنر