نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۵۲ - ۱۶ - النوبة الاولى میبدی

رشیدالدین میبدی / ۲- سورة البقره‏

قوله تعالی: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ای ایشان که بگرویدید و پیغام نیوشیدید لا تَقُولُوا راعِنا مگویید رسول مرا راعنا وَ قُولُوا انْظُرْنا و بجای راعنا انظرنا گوئید، وَ اسْمَعُوا و بنیوشید، وَ لِلْکافِرِینَ و ناگرویدگانراست عَذابٌ أَلِیمٌ عذابی دردنمای. ما یَوَدُّ خوش می‌نیاید و دوست می‌ندارد الَّذِینَ کَفَرُوا ایشان که کافر شدند مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ از اهل توریة وَ لَا الْمُشْرِکِینَ و نه مشرکان نه گبران أَنْ یُنَزَّلَ عَلَیْکُمْ که بر شما از آسمان پیغام آید مِنْ خَیْرٍ ازین نیکویی و پیغام گزاری مِنْ رَبِّکُمْ از خداوند شما، وَ اللَّهُ یَخْتَصُّ و اللَّه میگزیند و شایسته میسازد و سزا میکند. بِرَحْمَتِهِ بمهربانی خود، مَنْ یَشاءُ آن را که خواهد، وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ و اللَّه با فضل و نواخت بزرگوارست.

ما نَنْسَخْ مِنْ آیَةٍ هر چه منسوخ کنیم در قرآن از آیتی أَوْ نُنْسِها یا آن را فراموش کنیم بر تو، نَأْتِ بِخَیْرٍ مِنْها دیگری آریم به از آن أَوْ مِثْلِها یا هم چنان، أَ لَمْ تَعْلَمْ نمیدانی ای آدمی أَنَّ اللَّهَ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ که اللَّه بر همه چیز تواناست.

أَ لَمْ تَعْلَمْ و نمیدانی ای آدمی! أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ که اللَّه راست پادشاهی آسمانها و زمین وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ و نیست شما را جز از اللَّه مِنْ وَلِیٍّ وَ لا نَصِیرٍ یاری و نه کارسازی و خداوندی.

أَمْ تُرِیدُونَ یا میخواهید أَنْ تَسْئَلُوا رَسُولَکُمْ که از رسول خویش محمد چیزی خواهید کَما سُئِلَ مُوسی‌ مِنْ قَبْلُ چنانک از موسی خواستند پیش فا وَ مَنْ یَتَبَدَّلِ الْکُفْرَ بِالْإِیمانِ و هر کس که بدل پسندد و گیرد کفر از ایمان فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِیلِ او آنست که گم گشت از میان راه راست.

وَدَّ می‌دوست دارد و می‌خواهد کَثِیرٌ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ فراوانی از اهل کتاب ازین دانشمندان جهودان لَوْ یَرُدُّونَکُمْ اگر توانستندی که شما را برگردانیدندی مِنْ بَعْدِ إِیمانِکُمْ از پس استوار داشت شما خدای و رسول را، کُفَّاراً باز برندی شما را تا کافر شوید حَسَداً مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ از حسدی که در دلهای ایشان است. مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ پس آنک پیدا شد ایشان را در توریة که محمد استوارست و پیغام باو حق، فَاعْفُوا در گذارید وَ اصْفَحُوا و از جواب ایشان بسزا روی گردانید حَتَّی یَأْتِیَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ تا اللَّه آرد فرمان خویش إِنَّ اللَّهَ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ بدرستی که اللَّه بر همه چیز قادر است و هر کار را توانا

وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ و نماز بپای دارید وَ آتُوا الزَّکاةَ و زکاة مال بدهید وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِکُمْ مِنْ خَیْرٍ و هر چه خود را پیش فرا فرستید از خیری تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ نزدیک اللَّه بازیابید آن را، إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ اللَّه بآنچه شما میکنید بیناست.

وَ قالُوا و جهودان گفتند لَنْ یَدْخُلَ الْجَنَّةَ در بهشت نرود إِلَّا مَنْ کانَ هُوداً مگر جهودان أَوْ نَصاری‌ و ترسایان همین گفتند خود را تِلْکَ أَمانِیُّهُمْ آن دروغهای ساخته ایشانست، قُلْ رسول من گوی هاتُوا بُرْهانَکُمْ حجت خویش باز نمائید و بیارید إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ اگر می‌راست گوئید.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن، خداوند به مؤمنان دستور می‌دهد که به جای گفتن "راعنا" که معنایی سوء می‌دهد، بگویند "انظرنا" و بر شنیدن و نیوشیدن تأکید می‌کند. سپس از عذاب دردآور کافران صحبت می‌کند و می‌فرماید که فقط خداوند بر آسمان‌ها و زمین سلطنت دارد و هیچ یاری و حمایتی جز از طرف او نیست. خداوند به مسأله نسخ آیات قرآن اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که اگر آیه‌ای نسخ یا فراموش شود، آیه‌ای بهتر یا مشابه آن جایگزین خواهد شد. همچنین، این نکته که خدا بر هر چیزی قدرتمند است و مالک آسمان‌ها و زمین است، تأکید می‌شود. سپس به خواسته‌های کافران اشاره دارد که می‌خواهند از رسول الله (محمد) مانند گذشته، از موسی نشانه‌ها و معجزات بخواهند. خداوند می‌فرماید که هر کس ایمان را به کفر تبدیل کند، از راه راست گم می‌شود. در ادامه، حسد اهل کتاب (هود و نصاری) از تأسیس ایمانی جدید در رویکرد مسلمانان ذکر می‌شود و از مؤمنان خواسته می‌شود که به‌جای خشم و انتقام، درگذشت و صبر کنند تا فرمان الهی بیاید. در انتها، خداوند مؤمنان را به اقامه نماز، پرداخت زکات و انجام کارهای نیک توصیه می‌کند و بیان می‌دارد که هر کار نیکویی که انجام دهند، پاداش آن نزد خداوند خواهد بود. در آخر، اهل کتاب می‌گویند که تنها یهودی‌ها و مسیحی‌ها به بهشت وارد می‌شوند و خداوند از آنها می‌خواهد تا دلایل و شواهد خود را ارائه دهند.