۱ - النوبة الاولى میبدی
رشیدالدین میبدی / ۳۶- سورة یس - مکیة
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان
إِنَّکَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ (۳) که تو از فرستادگانی.
یس (۱) ای سید.
عَلی صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ (۴) بر راه راست.
وَ الْقُرْآنِ الْحَکِیمِ (۲) باین قرآن راست درست.
تَنْزِیلَ الْعَزِیزِ الرَّحِیمِ (۵) فرو فرستاده خداوند توانای مهربان.
لِتُنْذِرَ تا آگاه کنی، قَوْماً ما أُنْذِرَ آباؤُهُمْ گروهی که آگاه نکردهاند پدران ایشان را، فَهُمْ غافِلُونَ (۶) ایشان ناآگاهاند.
لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ درست شد سخن خدای، عَلی أَکْثَرِهِمْ بر بیشترین فَهُمْ لا یُؤْمِنُونَ (۷) تا ایشان به نگرویدند.
إِنَّا جَعَلْنا فِی أَعْناقِهِمْ أَغْلالًا ما در گردنهای ایشان زنجیرها کردیم فَهِیَ إِلَی الْأَذْقانِ تا دستهای ایشان بزنجیرها بر گردن بستیم، فَهُمْ مُقْمَحُونَ (۸) تا سرهای ایشان برداشته آمد بسرباز زدن و ابا کردن.
وَ جَعَلْنا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدًّا و کردیم پیش ایشان دیواری وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا و از پس ایشان دیواری، فَأَغْشَیْناهُمْ فَهُمْ لا یُبْصِرُونَ (۹) پردهای بر چشم و دل ایشان افکندیم تا بندیدند.
وَ سَواءٌ عَلَیْهِمْ و یکسان است بر ایشان، أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ که ایشان را آگاه کنی یا نکنی، لا یُؤْمِنُونَ (۱۰) به نخواهند گروید.
إِنَّما تُنْذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّکْرَ تو کسی را آگاه توانی کرد که پی میبرد بسخن من، وَ خَشِیَ الرَّحْمنَ بِالْغَیْبِ و از رحمن میترسد نادیده، فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ کَرِیمٍ (۱۱) و شاد کن او را و بشارت ده بآمرزش و مزد نیکو.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن از آیات قرآن کریم سوره یس است که به پیامبر (ص) خطاب میکند. خداوند او را به عنوان فرستادهای از جانب خود معرفی میکند و او را به آگاهی دادن به قوم ناآگاه مأمور میسازد. در این سوره بیان میشود که بیشتر مردم به پیام خداوند ایمان نمیآورند و در نتیجه زنجیرهایی بر گردنهایشان نهاده شده که آنها را از درک حقیقت بازمیدارد. خداوند همچنین اعلام میکند که تنها کسانی میتوانند از پیامها بهرهمند شوند که به سخن او گوش دهند و از او بترسند. برای این دسته از افراد بشارت به آمرزش و پاداش نیکو داده میشود.