النوبة الاولى میبدی

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

أَ لَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ (۱) نه باز گشادیم دل ترا و روشن کردیم؟

وَ وَضَعْنا عَنْکَ وِزْرَکَ (۲) و نه فرو نهادیم از تو گناه تو؟

الَّذِی أَنْقَضَ ظَهْرَکَ (۳) آن بار گران که از گرانی پشت ترا سست کرد؟

وَ رَفَعْنا لَکَ ذِکْرَکَ (۴) و نه بلند برداشتیم نام تو و آوای تو؟

فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْراً (۵) با هر دشواری و تنگی آسانی است و فراخی.

إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْراً (۶) بدرستی که با هر دشواری آسانی است.

فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ (۷) چون از نماز بپردازی در دعا کوش و در نیاز نمودن رنج بر.

وَ إِلی‌ رَبِّکَ فَارْغَبْ (۸) و از خداوند خود خواه.