نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

النوبة الاولى میبدی

رشیدالدین میبدی / ۱۱۴- سورة الناس- مدنیة

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

مَلِکِ النَّاسِ (۲) پادشاه مردمان.

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ (۱) بگو فریاد خواهم بخدای مردمان.

إِلهِ النَّاسِ (۳) خداوند مردمان.

مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ از بد دیو وسواس نام الْخَنَّاسِ (۴) که باز ایستد و باز پس شود از دل ذاکران.

الَّذِی یُوَسْوِسُ فِی صُدُورِ النَّاسِ او که وساوس می‌افکند در دلهای مردمان.

مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ (۶) از پریان و مردمان.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

سوره ناس در قرآن به خداوندی مهربان و بخشنده اشاره دارد که پادشاهی مردم است. در این سوره، از خداوند درخواست پناه و حمایت در برابر وسوسه‌های شیطان و جن می‌شود. هدف این دعا، حفاظت از دل‌ها در برابر افکار منفی و وسوسه‌هایی است که از طرف دیو وسواس به افراد القا می‌شود.