شمارهٔ ۳ - وله ایضا میرداماد
کانی کل معقول عویص
اری لا باقراء یقری
اذاماالقوم ضلوا فی سبیل
هدا هم نور نجم من یقینی
و ان اضحی بهم ظماء شدید
فها بحر من الماء المعین
و ان جهلا تحریتم سمونا
فهذا سمت ذی العرش المکین
وان تاهت عقول فی متیه
اراهاالشرب ما خطت یمینی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به بیان مفاهیم عمیق و شخصی می‌پردازد. شاعر از دوگانگی و سردرگمی انسان‌ها در جستجوی حقیقت سخن می‌گوید و به وجود نور و هدایت اشاره می‌کند. او همچنین به تشنگی و نیاز به آب زندگی اشاره می‌کند و با اشاره به مقام الهی، به این نکته اشاره دارد که حتی در حالت جهل و سرگشتگی، راهی برای رسیدن به حقیقت و فهم وجود دارد. در کل، متن به کاوش در وجود و معنای زندگی و نیاز به هدایت در دنیای پر از ابهام اشاره می‌کند.