شمارهٔ ۹ - : الهی و کم کنت فی نعمه لک میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دعا به ستایش و حمد الهی اختصاص دارد. در آن بیان شده که انسان هرچقدر هم تلاش کند، نمی‌تواند به اندازه شایستگی خداوند نعمت‌های او را ستایش کند و او هرگز به اندازه‌ی نعمت‌هایش شایسته‌ی حمد و سپاس نیست. در انتها، خدایان را گرامی داشته و حمد او را به شکلی که شایسته‌اش است، بیان می‌کند.