بخش ۵ - درنعت رسول اکرم (ص) میرداماد
میرداماد / مشرق‌الانوار / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
شاه رسل خواجه این چارسوی
ساخته از خاک قدم آبروی
آب رخ عقل نم جوی او
هر دو جهان تعبیه در کوی او
حلقه آن میم که در نام اوست
کش افق از خاک نشینان اوست
نه فلکش پیش کشند از نخست
نسخه ده منطقه خود درست
خاک بیاراست به انعام او
دوش خود از غاشیه نام او
حلقه اش از گوش فلک خواست باج
دامنش از دور معدل خراج
دال که از نافه اسمش نشان
داد ستد جزیه ز زلف بتان
گر ز درش حلقه ای آید به چنگ
گوش خرد جزیه دهد بیدرنگ
خاک درش کاصل دوای تن است
کوثر و تسنیم روان من است
خود شرف گوهراشراق از اوست
در همه عالم به شرف طاق از اوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مدح شاه رسل و مقام والای او می‌پردازد. شاعر به تأثیر و برکات وجود او اشاره کرده و می‌گوید که این شخصیت بزرگ به مانند مکانی مقدس است که تمام زیبایی‌ها و نعمت‌ها در آن جمع شده‌اند. او را به درختی می‌ماند که میوه‌هایش عقل و دانش را فراهم می‌کند و خاک سرزمینش به برکت وجود او زینت یافته است. شاعر به قدرت و عظمت شاه رسل و نام او، که در این عالم هیچ‌گونه برتری ندارد، اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود او خالق زیبایی و فضیلت است. در نهایت، مقام او را بالاتر از هر چیز دیگر در دنیا معرفی کرده و به خصلت‌های نیکو و ارزشمند او اشاره می‌کند.