شمارهٔ ۷ محمد بن منور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در آن زمان که شیخ در نشابور بود، درویشی به پیش او آمد و از شیخ خواست تا چیزی بنویسد. شیخ گفت که ابتدا برای فرزندانش مطلبی بنویسد. سپس متن را با بسم الله الرحمن الرحیم آغاز کرد و به این نتیجه رسید که هیچ هنرمند و صورتگری نمی‌تواند در مدت صد سال به اندازه باران برکت و زیبایی بیاورد. او تأکید کرد که این کار نیاز به زحمت و صبر دارد و در پایان به میهمان اشاره کرد که باید تدبیر کند.