حکایت شمارهٔ ۱۷ محمد بن منور
محمد بن منور / فصل سیم - در کرامات وی در حیات و وفات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
امام ابوبکر محمدبن احمد الواعظ السرخسی گفت کی از خواجه احمد محمد صوفی شنودم کی گفت درویشی از اصحاب خانقاه من بعد از وفات شیخ ما قدس اللّه روحه العزیز او را بخواب دید کی شیخ را گفتی ای شیخ تودر دنیا بر سماع و لوعی تمام داشی اکنون حال تو با سماع چیست؟ شیخ او را گفتی:
از لحنهای موصلی و لحن ارغنون
آواز آن نگار مرا بی‌نیاز کرد
چون شیخ این بگفت درویش نعره بزد و ازخواب بیدارگشت و حالتی بر وی پدید آمد، چون ساکن شد از وی حال پرسیدیم، ما را این حکایت برگرفت.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امام ابوبکر محمدبن احمد الواعظ السرخسی نقل می‌کند که خواجه احمد محمد صوفی گفت: درویشی از یاران خانقاه بعد از وفات شیخشان او را در خواب دید. درویش از شیخ پرسید که حالش با سماع بعد از مرگ چگونه است. شیخ پاسخ داد که از لحنهای مختلف، آواز او را بی‌نیاز کرده است. با شنیدن این کلمات، درویش بسیار خوشحال شد و از خواب بیدار گردید و حالتی عوض کرد. پس از آرام شدن، دیگران از او سؤال کردند که چه اتفاقی افتاده است.