نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ - بندهای متفرقه غروی اصفهانی

محمدحسین غروی اصفهانی / مدایح و مراثی سید الشهداء علیه السلام / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

مصباح نور جلوه گر اندر تنور بود

یا در تنور آیۀ الله نور بود

گاهی باوج نیزه گهی در حضیض خاک

در غایت خفاء و کمال ظهور بود

گاهی مدار دائرۀ سوز و ساز شد

گاهی چه نقطه مرکز شور نشور بود

یا شمع جمع انجمن آه و ناله شد

یا شاهد بساط نشاط و سرور بود

گاهی چه نقطه بر در سر حلقۀ فساد

رأس الفخار بر در رأس الفجور بود

آخر به بزم بادۀ مست غرور رفت

لعل لبی که عین شراب طهور بود

یا للعجب که نقطۀ توحید آشنا

با چوب خیزران اثیم کفور بود!

قرآن قرین ناله شد آندم که منطقش

داود بود و نغمه سرای زبور بود

تورات زد بسینه چه از کینه شد خموش

صوت انا اللهی که ز سینای طور بود

انجیل خون گریست چه آزرده بنگریست

لعلی که روح بخش و شفاء صدور بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف و تجلی نور الهی در دنیای مادی می‌پردازد. نویسنده به نحوه‌ی ظهور و پنهان شدن این نور اشاره می‌کند که گاهی در اوج خود نمایان می‌شود و گاهی در خاک و پست‌ترین حالت‌ها. شعر به نمادهایی از عشق، شور و نشاط و همچنین ناپایداری و فساد می‌پردازد. در نهایت، به رابطه‌ی عمیق میان نور الهی و متون مقدس مانند قرآن، تورات و انجیل اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه این متون در شرایط مختلف صدای حق و راهنمایی را به بشریت می‌رسانند.