شمارهٔ ۴۷ - تاریخ فوت سیداحمد مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / ماده تاریخ / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
صد دریغ از میرسیداحمد عالیجناب
کامد او را شیشه هستی ز گردون بر زمین
چون برآمد زین گلستان و به رنگ بوی گل
شد به فردوس از نسیم لطف رب‌العالمین
گفت مشتاق از پی تاریخ فوت او که گشت
سید عالیجنابی داخل خلد برین
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مرگ میرسیداحمد عالیجناب اشاره می‌کند و از او با احترام یاد می‌کند. او را به عنوان شخصی با شرافت و بزرگوار توصیف می‌کند که بهشت را پس از مرگش به دست آورده است. شاعر ابراز تأسف می‌کند که او از این دنیا رفته، ولی به لطف پروردگار به فردوس رفته است. در نهایت، شاعر از اشتياق خود برای یادآوری تاریخ فوت او سخن می‌گوید.