فایده دوم - درجات علم از نظر شرافت و وجوب تحصیل ملا احمد نراقی
بدان که جمیع علوم اگر چه روح را کمال اند و نفس را جمال، لیکن متفاوتند در شرافت و تکمیل و وجوب تحصیل، زیرا که علوم بر دو قسم اند:
اول: علم دنیا، و آن علومی است که معظم فایده آن برای دنیاست، مثل طب، هندسه، «نجوم»، عروض، موسیقی، هیئت و حساب و از این علوم چندان بهجت و سعادتی در عالم عقبی حاصل نمی شود و از این جهت تحصیل آنها واجب نیست، بلی نادرا می شود که در تحصیل بعضی مسائل بعضی از این علوم، واجب کفائی باشد.
دوم: علم آخرت، که ثمره اصلی آن تحصیل سعادت اخرویه است، و آن سه علم است که آنها را علم دین گویند یکی علم الهی، که به وسیله آن، اصول و عقاید دین و احوال مبدأ و معاد شناخته می شود، و آن اشرف علوم و افضل آنها است و دیگری علم اخلاق، که به وسیله آن، راه تحصیل سعادت، و آنچه به واسطه آن نفس نجات می یابد یا به هلاکت می رسد دانسته می شود، و بعد از علم الهی علمی از آن اشرف نیست.
سیم: علم فقه، که به وسیله آن کیفیت عبادات و معاملات و حلال و حرام و آداب و احکام فهمیده می شود و تحصیل این سه علم، واجب و لازم است و همچنین علومی که مقدمات تحصیل این علوم اند مانند: علم لغت عرب و حدیث و تفسیر، و لیکن وجوب تحصیل آنها از باب مقدمه است.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
علمها به دو دسته تقسیم میشوند: 1. **علم دنیا**: این علوم بیشتر به زندگی دنیوی مربوط هستند و شامل موضوعاتی مانند طب، هندسه، نجوم و موسیقی میشوند. فایده اصلی این علوم برای دنیای مادی است و در آخرت چندان به کار نمیآیند، بنابراین تحصیل آنها واجب نیست، مگر در موارد خاص که ممکن است واجب کفایی باشند. 2. **علم آخرت**: این علوم به سعادت و نجات در آخرت مرتبطاند و شامل سه دسته اصلی هستند: - **علم الهی**: شناخت اصول و عقاید دین و احوال مبدأ و معاد که اشرف علوم به شمار میآید. - **علم اخلاق**: هدف آن راهیابی به سعادت و نجات نفس است. - **علم فقه**: مربوط به عبادات، معاملات، حلال و حرام و آداب دین است. تحصیل این سه علم واجب و لازم است و علمهایی که مقدمات آنها هستند، مانند علم لغت عرب و حدیث و تفسیر، به خاطر مقدمه بودن واجب هستند.