نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

فایده - مراتب حسد ملا احمد نراقی

ملا احمد نراقی / باب چهارم

بدان که از برای حسد چهار مرتبه است:

اول اینکه میل نفس او به برطرف شدن نعمت دیگری باشد، اگرچه از زوال آن، نفعی به حاسد نرسد و این خبیث ترین مراتب حسد است.

دوم اینکه میل نفس او به زوال نعمت از دیگری باشد، به جهت اینکه خود همان نعمت به دست او آید، مثل اینکه خانه معینی، یا زن جمیله ای را شخصی داشته و دیگری همان خانه یا همان زن را طالب باشد، و خواهد از دست او در رود و به تصرف خودش درآید و شکی نیست در خباثت این مرتبه و حرمت آن چنان که خدای تعالی نهی صریح از آن فرموده که «و لا تتمنوا ما فضل الله به بعضکم علی بعض» خلاصه معنی اینکه «آرزو مکنید چیزی را که خدا به سبب آن، بعضی را به بعضی تفضیل داده» .

سوم اینکه میل نفس او به مثل آنچه دیگری دارد بوده باشد نه به خود آن، اما چون از رسیدن به آن عاجز باشد میل داشته باشد که از دست او نیز دررود، تا با یکدیگر برابر باشند و اگر متمکن گردد که آن نعمت را از دست آن شخص بیرون کند و تلف سازد، سعی می کند تا بیرون کند.

چهارم اینکه مثل سیم باشد، و لیکن اگر متمکن شود از تلف کردن نعمت آن شخص، قوت دین و عقل او مانع او شود که سعی کند در ازاله آن نعمت و بر نفس خود خشمناک شود از شاد شدن به زوال نعمت او و صاحب این مرتبه را امید نجات هست، و میل نفسانی او اگر چه خوب نیست و لیکن خدا از او عفو می فرماید.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

حسد دارای چهار درجه است: 1. **خبیث‌ترین مرتبه**: آرزوی زوال نعمت دیگران بدون اینکه برای خود نفعی داشته باشد. 2. **دومین مرتبه**: آرزوی زوال نعمت دیگری به‌منظور به دست آوردن آن نعمت برای خود، که این نیز بسیار مذموم است. 3. **سومین مرتبه**: تمایل به داشتن چیزی مشابه آنچه دیگری دارد و آرزو برای زوال آن نعمت از دست او، به‌طوری که هر دو در یک سطح قرار گیرند. 4. **چهارمین مرتبه**: تمایل به حسد وجود دارد، اما وقتی امکان آسیب رساندن به نعمت دیگران فراهم باشد، عقل و دین مانع اقدام او می‌شود. این فرد هنوز امید به نجات دارد و اگرچه میل به حسد دارد، اما خداوند از او عفو می‌کند.