نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شرک و اقسام آن ملا احمد نراقی

ملا احمد نراقی / باب چهارم

صفت سیم شرک است و آن عبارت است از اینکه غیر از خدا دیگری را هم مصدر امری و منشأ اثری داند، و چنان داند که از غیر پروردگار هم کاری متمشی می شود پس اگر به عقیده آن غیر را بندگی و عبادت کند آن را شرک عبادت گویند و اگر آن را عبادت نکند و لیکن اطاعت کند او را در چیزی که رضای خدا در آن نیست آن را شرک طاعت گویند، و اول را شرک جلی و دوم را شرک خفی نامند و اشاره به این شرک است قول خدای تعالی که می فرماید: «و ما یومن اکثرهم بالله الا و هم مشرکون» یعنی «ایمان نمی آورند بیشتر ایشان به خدا مگر اینکه مشرک اند» و شبهه ای نیست در اینکه صفت شرک، اعظم بواعث هلاک و موجب خلود در عذاب دردناک و سبب حشر در زمره کفار است.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

صفت شرک به معنای اعتقاد به وجود منبع و منشا اثر دیگری غیر از خداوند است. اگر کسی به آن غیر عبادت کند، این شرک عبادت است و اگر به آن غیر اطاعت کند در اموری که مطابق رضای خدا نیست، شرک طاعت نامیده می‌شود. شرک به دو نوع جلی (آشکار) و خفی (پنهان) تقسیم می‌شود. آیه‌ای از قرآن بیانگر این است که بیشتر مردم باور به خدا دارند، ولی در عین حال مشرک‌اند. شرک یکی از بزرگترین عوامل هلاکت و جاودانگی در عذاب است و سبب تجمع در زمره کافران می‌شود.