توریه کردن ملا احمد نراقی
و بدان که در هر مقامی که دروغ گفتن حسب شرع رواست، تا توانی در آن، دروغ صریح مگوی، بلکه توریه کن یعنی سخنی بگوی که ظاهر معنی آن راست باشد اگر چه آنچه را شنونده از آن می فهمد دروغ بوده باشد تا نفس عادت به دروغ نکند مثل اینکه بعد از آنکه ظالمی از مکان کسی سوال کند، بگو خدا بهتر می داند که کجاست یا عالم الغیب خداست یا بگو سراغ او را در مسجد بکن، اگر دانی که در مسجد نیست.
و اگر از گناهی که از تو صادر شده استفسار کنند، بگو خدا نخواسته باشد یا نخواسته است که من چنین عملی کنم یا بگو استغفرالله یا پناه به خدا اگر چنین کاری کرده باشم.
یا اگر سخنی در حق کسی گفته باشی و خواهی به انکار، رفع ملال او را کنی، بگو: احترام تو از آن بیشتر است که چنین شخصی سخنی در حق تو توان گفت و امثال اینها.
و آنچه متعارف است که می گویند: صد مرتبه فلان سخن را به تو گفتم، یا هزار مرتبه فلان عمل را از تو دیدم، یا پنجاه مرتبه به خانه تو آمدم و حال اینکه این عدد متحقق نشده این دروغ نیست و گناهی بر آن نیست، زیرا: این از بابت مبالغه و تأکید است، نه قصد این عدد به خصوص، به شرط آنکه امر مکرر واقع شده باشد.
و همچنین جایز است انواع «مجازات» و «استعارات» و تشبیهات، که مراد از آنها حقیقت آنها نیست.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن، اشاره شده که در برخی مواقع میتوان به طور غیرمستقیم و با توریه صحبت کرد، به این معنی که منظور واقعی فرد به جای دروغ صریح، چیزی بیان شود که ظاهراً راست به نظر برسد اما در واقع به گونهای دیگر فهمیده میشود. این راهکارها برای جلوگیری از عادت به دروغگویی است. بهعنوان مثال، میتوان در پاسخ به سوالات دشوار، به خداوند اشاره کرد یا از عباراتی استفاده کرد که بهنوعی برای حفظ احترام دیگران گمراهکننده باشد. همچنین، گفتن سخنان مبالغهآمیز، مانند تکرار فراوان یک عمل، در صورتی که حقیقتاً از این عبارات بر اساس تأکید و مبالغه استفاده شود، دروغ به حساب نمیآید. در نهایت، مجازاتها و تشبیهات غیرمستقیم که هدف واقعیشان دیگر است نیز مجاز هستند.