شمارهٔ ۱۰ سیدای نسفی
سیدای نسفی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
کارم به یکی بلای جان افتاده
سودا به سرم جهان جهان افتاده
سبب نظم رباعی اینست: زر چه بی دیوان بیگی محرمی داشته که او را خواجه المان می گفته اند؛ ملا این رباعی را به او گفته اند
فرزند عزیز من که دل نامش بود عمریست به دست الامان افتاده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این رباعی، شاعر از بلای جان و نگرانی درباره فرزندش صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که دنیا بر سرش خراب شده و فرزند عزیزش، که دلش به یاد او بوده، به دست کسی افتاده است که به او «المان» می‌گویند. این شعر نشان‌دهنده درد و رنج عاطفی شاعر است.