شمارهٔ ۱۵ - اسبیات سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت از احساس عشق و دلبستگی خود به کسی صحبت می‌کند که از غم او رنج می‌برد. او در حالی که به عیوب محبوبش توجه کرده است، تصمیم می‌گیرد که به صاحبش مراجعه کند و مشکلات را مطرح کند، اما صاحبش می‌گوید که خود او نیز به تمامی عیوبش عادت کرده و آنها را پذیرفته است.