شمارهٔ ۲۰ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این غزل از دوری و فاصله‌اش از محبوب یا معشوق صحبت می‌کند و احساس تنهایی و رنجوری می‌کند. او می‌گوید که عمرش را در دوری از این سعادت، یعنی ملاقات معشوق، سپری کرده و هر چند رنج و دردش از راه دوری نیست، اما دوری از دیدار او باعث رنجش شده است.