شمارهٔ ۱۰ نشاط اصفهانی
نشاط اصفهانی / دوبیتی‌ها / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
جان بر لب ماست در زمانه
از دست جفای این دو گانه
گویی ز مقرنس زمانه
نه جای بود مرا نه خانه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از درد و رنجی که در زمانه معاصر تحمل می‌کند، صحبت می‌کند. او احساس می‌کند که از ظلم و جفای دوگانه‌های زندگی به مرز جان‌سختی رسیده و در شرایطی قرار دارد که نه مکانی برای آرامش دارد و نه خانه‌ای برای استراحت. در واقع، او در جستجوی مکانی امن و آرام در دنیای پرآشوب است.