نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵ نشاط اصفهانی

نشاط اصفهانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

باشد بدل شکایت اگر از غمی ترا

باهیچکس مباد حکایت از آن کنی

گردوست است رنجه نماییش دل زغم

ور دشمن است خاطر او شادمان کنی

وین هم غم دگر که زبیهوده گفتنی

دلشاد دشمنان و غمین دوستان کنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عمیق انسانی می‌پردازد. شاعر از شخصی می‌خواهد که در صورت بروز غم، آن را به کسی نگه‌ندارد و از آن صحبت نکند. او اشاره می‌کند که اگر دلش رنجیده است، بهتر است به دشمنانش خوشحالی نشان دهد و از غم خود بپوشد. همچنین، شاعر به موضوعی دیگر اشاره می‌کند که درد و غم بیهوده‌ای را بیان نکند که موجب خوشحالی دشمنان و ناراحتی دوستانش شود. در کل، شعر به تنهایی و درونی‌بودن احساسات انسانی پرداخته و نگاهی به روابط انسانی و تأثیرات آن دارد.