نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲ نشاط اصفهانی

نشاط اصفهانی / مفردات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

بنمود روی خویش چو چشمم پر آب دید

نتوان بجز در آب بلی آفتاب دید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر از زیبایی و جذابیت چهره محبوبش سخن می‌گوید. وقتی به چهره او نگاه می‌کند و چشمانش پر از اشک می‌شود، دیگر نمی‌تواند چیزی جز آفتاب را در آب مشاهده کند. این تصویر احساساتی عمیق و وابستگی عاطفی را بیان می‌کند.