شمارهٔ ۳ - در شکایت از قرض عبید زاکانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این غزل به بیان احساس کمبود و بی‌نیازی از نعمات دنیوی می‌پردازد. او می‌گوید تنها بدهی دارد و چیز دیگری به همراه ندارد. هم‌چنین به بی‌فایدگی لذت‌های دنیا اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر خوش‌اقبالی نباشد، حتی هنر نیز بی‌فایده است. در پایان، از درگاه خداوند درخواست می‌کند تا به او کمک کند، زیرا درگیر مشکلات و عذابی است که در نهایت به هیچ منتهی می‌شود.